Kolor w diagnozowaniu medycznym

Technologiczne innowacje sprzętu do akwizycji obrazu medycznego, zaawansowane sposoby obróbki obrazu, wygodne przeglądarki medyczne, system CAD, rendering 3d – to wszystko wpłynęło na komfort pracy lekarzy, techników radiologii, a także na wygodę pacjentów. Zmiany te spowodowały, że obraz jest widoczny natychmiast po wykonaniu badania, jego archiwizacja jest łatwa i tania, a do tego możliwość obróbki obrazu ułatwiają postawienie trafnej diagnozy. Lekarze coraz częściej diagnozują nie przed negatoskopem, ale przed monitorem LCD dedykowanym do diagnostyki medycznej. Świat podczas „przesiadania się” na cyfrową radiologię korzystał z niesamowicie drogich i wielkich monitorów CRT. Jednak ich żywotność oraz niewielkie rozdzielczości spowodowały, że rynek szybko zaczął przychylnie patrzeć w kierunku monitorów LCD.

Warto spojrzeć na to, co dzieje się za Oceanem, u źródła wszelkich zmian w dziedzinie wyświetlania obrazu medycznego – w USA. Jesteśmy w momencie, gdzie większość obrazów medycznych wyświetlanych jest na monochromatycznych monitorach LCD. Jednak trendy w akwizycji obrazu medycznego pchają nas w stronę bardziej zaawansowanych i nowoczesnych technik prezentacji obrazu. Kolejne generacje sprzętu, które pozwalają przedstawiać obrazy z wielu warstw ciała powodują zjawisko „puchnięcia danych” – potrzebujemy coraz więcej wirtualnej przestrzeni do przechowywania danych. Z drugiej jednak strony radiolodzy nie mają fizycznych możliwości aby przeglądać tysiące zdjęć. Dlatego powstają zaawansowane programy do renderingu 3D – przedstawiania tysięcy zdjęć z jednego badania w formie intuicyjnego i wygodnego modelu 3D o najwyższych detalach, na którym poszczególne części ciała oznaczone są różnymi kolorami. Co więcej, radiologia stale poszukując technik umożliwiających doskonalenie diagnoz opartych na obrazach medycznych, wprowadza pojęcie „Image fusion” – wiele modalności na jednym ekranie.

Monochromatyczne monitory LCD, dedykowane do zastosowań medycznych, mają już silne poparcie ze strony lekarzy. Dostarczyły wszystkiego, czego nie miały zwykłe monitory konsumenckie: wysoką jasność i rozdzielczości, szerokie kąty widzenia oraz długą żywotność. Jednak w perspektywie rozwoju rynku i profesjonalizacji diagnostyki niezbędnym w tym obszarze staje się kolor. Szpitale znów zwracają swoją uwagę na tradycyjne monitory konsumenckie, które umożliwiają wyświetlanie koloru w fantastycznej wręcz jakości. Problem w tym, że nadal brakuje im odpowiedniej rozdzielczości, a jasność jest daleka od satysfakcjonującej (w porównaniu z negatoskopem czy monitorem monochromatycznym świecą ciemno). Stąd powstała potrzeba stworzenia monitora dedykowanego do diagnoz medycznych, ale mogącego wyświetlać kolor.

Patrząc na zwykły, kolorowy monitor LCD oraz na kolorowy monitor LCD do zastosowań medycznych, zobaczymy kilka kluczowych różnic. Po pierwsze: ten klasyczny nie potrafi wyświetlić rozdzielczości większej niż FULL HD. Monitor medyczny potrafi i to nawet 1,5-raza wyższą. Co więcej, monitor medyczny, mimo że kolorowy, nadal charakteryzuje się doskonałą jasnością – wszystkie szczegóły istotne z medycznego punktu widzenia są doskonale widoczne. Ciekawym parametrem są również kąty widzenia – kolory nie zmieniają się bez względu na to, czy blisko lub daleko siedzimy od monitora.

Pojawiły się w środowisku medycznym głosy, że tego typu myślenie jest niepotrzebne, że to tylko marketingowy gadżet producentów chcących wymyślić nowy produkt. Myślę, że jak zwykle prawda leży gdzieś po środku. Faktem jest, że kolor w badaniach zaczyna odgrywać coraz większą rolę. Z drugiej jednak strony można podejrzewać, że zmiana monochromatycznych obrazów na ich kolorowe odpowiedniki zajmie więcej czasu, niż życzyliby sobie tego producenci. Nie zmienia to jednak faktu, że ta zmiana w końcu nastąpi.