Umnie nic sie nie zmieniło, cały czas jest tak.. jak by czas zamarł gdzies tam gdzie ja niemam dostepu. Ale zaczynam sie do tego przyzwyczajać, niewiem czy mam sie tego bać czy raczej nie. Niemam pojecia jak to wszystko sie skonczy ale dotej pory zyje wiec chyba tak bedzie nadal. Do mojego stanu wszyscy sie juz dostosowali to jest troche przygnebiajace ale zawsze jest cos za cos. Mam nadzieje ze kiedyś bede miała ta chwile dla siebie i wszystko wroci do normy. Pozdrawiam wszystkich cieplusio
i 3majcie sie.