Ręce mi się ostatnio trzęsą. Nigdy tego nie było.
Co dzień kładę się do łóżka płacząc. Siedzę owinięta kołdrą z zeszytem w ręce i piszę. Czasem tez czytam. To jedyne chwile, w których czuję się w miarę bezpiecznie. Tylko owinięta moją kołdrą w moim łóżku jestem spokojna. Słucham muzyki i wypłakuję wtedy cały żal, który nagromadził się w ciągu dnia. Potem mój brat gasi światło, a ja leżę długo w ciemności. Kiedy wreszcie zasypiam, śnią mi się koszmary, uciekam przed kimś, ktoś coś do mnie krzyczy, ale nie rozumiem dlaczego. Budzę się gdy jeszcze na dworze jest ciemno i nie mogę już zasnąć do rana.