Powrót...
Tak na chwilę wrócę...
Smutno mi...
Przez kilka dni jestem sama- Jurek pojechał do rodziny- a ja nie umiem wziąć się w garść. Za niespełna 3 tygodnie Jurka czeka kolejna powazna operacja. Tym razem przepuklina brzuszna pooperacyjna. W szpitalu, gdzie schrzanili operację- jest pierwszy termin w kwietniu. Ale lekarz rodzinna powiedziała, że tak długo nie można czekać i operację zrobią mu gdzie indziej . Tym razem i ja i Jurek - boimy się . To takie przykre, gdy człowiek, którego kochasz , mowi, że jego życie się kończy, że ma takie przeczucie...A wiem , że przy cukrzycy- każda rana , kazda operacja jest bardzo ryzykowna.
Tak , boję się! O mojego Promyczka i o siebie . Bez Niego- nie ma mnie...Dosłownie i w przenośni.
Jestem jak przekłuty balon, uszło ze mnie powietrze...