prof. dr Günther Enderlein
IZOPATIA / HOMEOPATIA
preparat krwi pod mikroskopem w ciemnym polu
Izopatia (od greckich słów: ?sos-równy i páthos-
cierpienie, choroba)
to metoda leczenia zarówno chorób przewlekłych, jak i
ostrych za pomocą preparatów zawierających
niskorozwinięte
formy endobiontów grzybów pleśniowych, mających zdolność
rozbijania i unieszkodliwiania form wysokorozwiniętych,
patologicznych, chorobotwórczych tychże grzybów.
Za twórcę metody uważa się berlińskiego zoologa i
mikrobiologa prof. dr. Günthera Enderleina
(1872-1968).
Historia odkrycia
sięga czasów prowadzenia w Egipcie wielkich prac
wykopaliskowych. To właśnie prof. Enderlein wyhodował
ze znalezionych w mumiach egipskich zarodników grzybów
kolonie żywych pleśni, głównie Mucor racemosus i
Aspergillus niger (van Thieghem).
Takie same, zdolne do wzrostu zarodniki Mucor racemosus
znaleziono później w wydobytych z lodu szczątkach mamutów,
a nawet w ropie naftowej.
Niezwykle żywotne formy przetrwalnikowe grzybów pleśniowych
występują tylko w martwym materiale biologicznym. W
organizmach żywych natomiast, we wszystkich komórkach,
jak i we krwi przybierają mniej lub bardziej zróżnicowane
postacie symbiotycznych endobiontów. Występują tam
w postaci małych, nieruchliwych, koloidalnych, ale żywych
struktur białkowych. Ich wielkość nie przekracza jednej
stutysięcznej milimetra. Obok struktur prymitywnych i
niechorobotwórczych znajdują się również formy wyżej
zorganizowane, patogenne, chorobotwórcze. Proporcje w
występowaniu poszczególnych form zależą ściśle od warunków
panujących w środowisku wewnętrznym organizmu (milieu).
Jeśli człowiek jest zdrowy, przeważają formy mniej
rozwinięte, drobne, nie wywołujące zachorowania, a
wręcz stabilizujące zdrowie. W przypadku zaburzenia
środowiska fizjologicznego, równowaga ulega zachwianiu.
Formy niższe przechodzą wtedy w formy wysokorozwinięte,
a co za tym idzie rozwija się choroba. Im większe jest
odstępstwo od prawidłowego pH (od fizjologicznej równowagi
kwasowo-zasadowej), tym więcej tworzy się patogennych
stadiów bakteryjnych i grzybowych, a ubywa form drobnych,
prymitywnych, apatogennych.
Prof. Endrelein zastosował do obserwacji zjawiska
pleomorfizmu (polimorfizmu) - występowania
wielopostaciowości form drobnoustrojów - mikroskop
z ciemnym polem. W przeciwieństwie do dotychczas używanego,
z jasnym polem, służącym do obserwacji krwi martwej,
utrwalonej preparatami chemicznymi mógł obserwować krew
żywą z niezdeformowanymi składnikami morfotycznymi i przy
prawie niezmienionym pH.
W wyniku wieloletnich badań udało mu się opisać dwie
cyklogenie (stadia rozwojowe) grzybów pleśniowych Mucor
racemosus (Fresen) oraz Aspergillus niger (van Thieghem)
poczynając od form endobiontycznych, koloidalnych,
najmniejszych, poprzez wyższe formy o cechach bakterii,
aż po stadia patogennych grzybów.
Enderlein sugerował, że te dwa grzyby mogą mieć związek z
powstawaniem większości chorób, z rakiem włącznie. W
swoich badaniach nie ograniczył się tylko do stwierdzenia
faktów, ale też zaproponował metodę leczenia mającą na
celu cofnięcie toczącego się już procesu chorobowego.
Wykorzystał w tym celu swoje odkrycie, że niskorozwinięte
formy endobiontu są w stanie unieszkodliwić
wysokorozwinięte formy pasożytnicze drobnoustrojów
poprzez trwałe rozerwanie połączeń między nimi i wydalenie
ich z organizmu.
Wraz ze swoimi współpracownikami zaczął wytwarzać
konkretne leki izopatyczne/homeopatyczne, złożone
z niższych, niepatogennych form grzybowych. Leki
te były w stanie przywrócić zachwianą symbiozę między
endobiontem, a organizmem gospodarza.
Równolegle z Enderleinem badaniami nad polimorfizmem i
cyklogenią zajmował się dr Wilhelm von Brehmer.
Obserwując pod mikroskopem słabo poruszające się drobne,
niepatologiczne cząsteczki, które nazwał Siphonosphora
polimorpha zauważył, że zaraz po zmianie pH krwi na
alkaliczne przekształcają się samoistnie w formy patogenne,
a po jej zakwaszeniu - z powrotem w saprofity.
Był to kolejny dowód na istnienie zmienności form
drobnoustrojów w zależności od milieu.
Jakie czynniki powodują najczęściej zachwianie
równowagi biologicznej organizmu, a w konsekwencji
prowadzą do
rozwoju patogennych grzybów?
spożywanie w nadmiarze produktów białkowych
(dieta wysokobiałkowa),
wysokie spożycie cukru rafinowanego i jego produktów,
nadmierne spożycie produktów kwaśnych i
wychładzających,
niewłaściwa dieta prowadząca do zaburzeń
funkcjonowania przewodu pokarmowego; zbyt wczesne
wprowadzenie do diety noworodka - przed upływem 9 m-ca
życia - obcego białka, najczęściej krowiego i jajek
kurzych (alergeny),
nadużywanie środków farmakologicznych, zwłaszcza
antybiotyków, hormonów i niesteroidowych środków p.
zapalnych,
palenie tytoniu, alkoholizm, narkomania,
zęby leczone kanałowo (zatruwane) będące ogniskiem
rozwoju wysokorozwiniętych, patologicznych form,
plomby amalgamatowe (możliwość przewlekłego zatrucia
rtęcią),
zatrute środowisko zewnętrzne, niskiej jakości
żywność, zawartość w żywności pestycydów, hormonów,
metali ciężkich,
konserwanty i sztuczne dodatki do żywności jak
glutaminian sodu, słodziki: cyklamat, aspartam,
acesulfam,
stresy,
negatywne emocje: złość, gniew, nienawiść, zawiść,
zazdrość, a także strach, lęki,
płytkie oddychanie,
brak relaksu, przepracowanie, niedobór snu.
cykle rozwojowe grzybów a rodzaj wywoływanej
choroby
Mucor racemosus wiąże się ze wszystkimi chorobami
związanymi z układem krążenia (niewydolność krążenia,
miażdżyca, udar, zawał, zator) i krwią (zaburzeniami
funkcji płytek, trombocytopenią lub trombocytozą), z
chorobami żył, w tym żylakami i hemoroidami, szumami
usznymi (tinnitus), nadciśnieniem tętniczym oraz
alergiami i zapaleniem błony śluzowej jelit.
Choroby te rozwijają się najczęściej w organizmach
przebiałczonych.
Aspergillus niger związany jest z chorobami o typie
gruźliczym i paragruźliczym; oskrzelami i płucami,
astmą i alergią. Poza tym ze zwyrodnieniem stawów i
chorobami więzadeł, z chorobami z autoagresji – chor.
Bechterewa, z nadczynnością i niedoczynnością tarczycy,
świądem, w tym neurodermatitis (atopowe zapalenie skóry),
dermatitis, łuszczycą, anginami, z chorobami węzłów
chłonnych, torbielami, guzami, chorobami prostaty.
Penicillium dotyczy tylko chorób o przebiegu ostrym jak
zapalenia, ropienie, zakażenia, w tym gronkowcowe,
paciorkowcowe, choroby reumatyczne, neurologiczne.
Dorobek prof. Enderleina jest dziś w pełni wykorzystywany.
Niemiecka firma Sanum-Kehlbeck GmbH, posiadająca
wyłączność do wytwarzania tych produktów, wytwarza
całą gamę izopatycznych/homeopatycznych preparatów z
Mucor racemosus, Mucor mucedo, Aspergillus niger,
Penicillium roqueforti, Penicilium chrysogenum (notatum),
Penicilium glabrum (frequentans),a także z dwumorficznego
drożdżaka i jednocześnie grzyba Candida albicans i
Candida parapsilosis (Candida jako drożdżak jest saprofitem
w formie grzyba pleśniowego – patogenem) i wiele innych
uzupełniających terapię preparatów.
Opracowana jest również Isopatica/Homeopatica Materia
Medica oraz schematy szczegółowego leczenia chorób
przewlekłych The Sanum Therapy Prescription Book
autorstwa dr. med. Konrada Werthmanna.
Ze względu na dużą skuteczność izopatii, stale zwiększa
się - również i w Polsce - liczba lekarzy, farmaceutów
i naturoterapeutów zainteresowanych praktycznym
zastosowaniem tej metody terapii, a przede wszystkim
chętnych do opanowania tej wiedzy.
Nie sposób nie wspomieć osobistego wkładu, jaki wniósł i
wnosi nadal dr med. Konrad Werthmann w przygotowywanie
kadry polskich lekarzy do wdrożenia do praktyki tej
metody leczenia. Jest to lekarz pediatra, gastroenterolog
z Salzburga w Austrii, autor obszernego opracowania o
etapach leczenia większości chorób za pomocą dostępnych
leków izopatycznych/homeopatycznych, autor doskonałego
przewodnika dietetycznego dla chorób przewlekłych oraz
alergii. Godne naśladowania jest Jego podejście do
pacjenta i choroby. W jednym z wywiadów podał, czym się
głównie kieruje w swojej pracy zawodowej. Powiedział
mianowicie, że dla niego leczenie miało zawsze naturę
holistyczną i dlatego nigdy nie leczył swoich pacjentów
jak konwencjonalny lekarz. Zawsze też chciał poznać
przyczynę choroby i dlatego nie wystarczała mu wiedza
zdobyta w szkole (wyższej - dop.WK), która rozpoznawała
wyłącznie patologię.
Terapia izopatyczna jest metodą w pełni bezpieczną i
nieszkodliwą, bo lekami są naturalne składniki
biologiczne ciała człowieka, które szkodzić nie mogą.
Jest metodą skuteczną, bo podawane do organizmu
niskorozwinięte formy endobiontu są w stanie rozbić
połączenia form wysokorozwiniętych, patologicznych i
usunąć je z organizmu. Jest metodą holistyczną, bo
leczy całego człowieka, a nie tylko jego chory,
wyizolowany z całości organ. Zasługuje więc w pełni
na miano przyjaznej człowiekowi Holistycznej Terapii
Dwudziestego Pierwszego Wieku.
Autor:
mgr farm. Wanda Karpińska, naturoterapeuta,
Terapia izopatyczna
ZAKRES STOSOWANIA LEKÓW IZOPATYCZNYCH
( immunobiologicznych)
1. W terapii większości chorób przewlekłych, w tym
przewodu pokarmowego, narządów wewnętrznych, gruczołów
wydzielania wewnętrznego, również w terapii otyłości,
chorobach reumatycznych i zapalnych, chorobach naczyń,
żylakach, astmie, alergiach, w leczeniu zespołu
neurowegetatywnego z objawami lęku, nadpobudliwości oraz
w wielu innych stanach.
2. W terapii grzybic: candidiaza jelit, grzybica
paznokci, międzypalcowa, układu moczo-płciowego i inne.
3. W ostrych stanach bakteryjnych i wirusowych jak:
zapalenie zatok, ucha środkowego, angina, grypa, zapalenie
pęcherza moczowego oraz w profilaktyce schorzeń
infekcyjnych.
4. Dla podwyższenia odporności, wzmocnienia organizmu,
u rekonwalescentów.
Przesłanki do zastosowania leków izopatycznych
Najczęściej wskutek niewłaściwego odżywiania (poczynając
już od okresu niemowlęcego), stosowania antybiotyków
doustnych i/lub doświadczania przewlekłego stresu może
dojść do:
dysbiozy jelit [zachwianie wewnętrznego środowiska,
zanik fizjologicznej flory jelitowej (dysbakterioza) i
zastąpienie jej przez toksyczne grzyby],
degeneracji błon śluzowych jelit i zaniku kosmków
poprzez złuszczenie się (tzw.atrofia),
zmian zapalno-degeneracyjnych błon śluzowych jelit,
zmian zapalno-alergicznych ścianek jelit (czasami).
W konsekwencji jelita stają się przepuszczalne (tzw.
zespół przeciekającego jelita) dla różnych makromolekuł,
w tym białkowych, toksyn kałowych i mykotoksyn, co
doprowadza do przewlekłego zatrucia całego organizmu;
pogorszenia samopoczucia, w tym zaburzeń w sferze
emocjonalnej, bólów głowy, spadku odporności, powstania
alergii, pogorszenia trawienia, wzdęć, zaparć, biegunek
i wielu innych objawów klinicznych ze strony narządów i
układów pozornie nie związanych z chorobą jelit.
Jeśli więc wykonacie Państwo prosty test na szczelność
jelit polegający na spożyciu sałatki z gotowanych
buraczków i obserwowaniu zabarwienia moczu po kilku -
kilkunastu godzinach od spożycia i wyjdzie on dodatni
(mocz zabarwi się na różowo lub czerwonawo), będzie to
sygnał, że ścianki jelit uległy wyżej opisanym zmianom z
wszystkimi tego konsekwencjami dla kondycji ustroju.
Proponujemy w takim wypadku pomoc w przywróceniu równowagi
biologicznej nie tylko przewodu pokarmowego, ale całego
organizmu, łącznie ze sferą psychiki. Jest to możliwe
dzięki zastosowaniu przede wszystkim terapii lekami
izopatycznymi dobranymi do obrazu choroby oraz diety
eliminującej z jadłospisu szkodliwe produkty, ale też
przy maksymalnej współpracy pacjenta w przestrzeganiu
zaleceń.
Konieczne jest przy tym poznanie obrazu całego organizmu
(wywiad terapeutyczny), co pozwala na określenie
wszystkich szkodliwych czynników i opracowanie na
tej podstawie szczegółowych zaleceń natury ogólnej.
Zapraszamy Państwa do korzystania z tej naturalnej,
bezpiecznej, a jednocześnie skutecznej terapii.
Dodajmy, iż leki izopatyczne w wielu ostrych infekcjach
są w stanie zastąpić antybiotyk. Można je stosować bez
obaw również u niemowląt i małych dzieci.
ps źródło internet