Ostatnio, kiedy napisałam, że to koniec - miałam zamiar skończyć to, co od zawsze chciałam. Jednak znów mi się nie udało. Jadę na Velafaxie 75mg. Ręce poharatane, oczy podkrążone. I fatalna forma. Planuję wrócić do szkoły w przyszłym tygodniu, ale nie wiem, czy mnie puszczą. Mam super głowę do nauki, codziennie mailem dostaję skany z lekcji. Nie wiem, ile z tego zdołam zapamiętać, ale póki co z nudów się uczę. Lepsze to, niż bym miała znowu coś naodwalać. Wychodzę sobie na spacery nad morze. Żyję swoim życiem. Najbardziej lubię wczesne godziny poranne, gdy idąc do piekarni po świeży chleb o 6 rano idę osiedlową alejką i mijam te wszystkie zaspane twarze. Albo o 23 wychodzę na spacer z psem. Psa nie mam oczywiście. jest on wyimaginowany. To taki pretekst. Jak ktoś zapyta, po co wychodzę - odpowiadam, że z psem. Nie wiem czy mi wierzą, bo przecież dobrze wiedzą, że psa nie posiadam. Ale wyjść pozwalają. Śpię po 2-3 godziny i jest mi z tym dobrze. Czuję, że to chyba nie jest dobre, ale mi pasuje. Więc co może być wspanialszego?